80's T's
Voor mijn Youtube kanaal 2kB of Fun maak ik T-shirts op basis van oude jaren 80 logo's van computerspellen en electronische apparaten.
DHZ Arcadekast
Eind januari 2013 kwam Dutch Game Garden met een ontwerpvraag: Ze hadden binnen anderhalve maand een nieuwe serie speelkasten nodig die geschikt was voor transport naar de Game Developer Conference van 25-29 maart 2013 in San Francisco. De kast is opnieuw ontworpen binnen het door Dutch Game Garden geliefde silhouet. Hij moest vooral beter draagbaar worden (bij de evenement worden ze veel rondgesleept), verstuurd kunnen worden als compact flatpack en liefst ook een stuk goedkoper. De kast is nu zelf in elkaar te zetten met een standaard 4mm inbussleutel (net als bij IKEA). De platen zijn wit gelamineerd populieren multiplex. Bovenin zit voor en achter grijs acrylaat zodat de monitor aan de voor én achterzijde beschermd wordt. DGG wil namelijk dat de achterzijde een ander publiek de mogelijkheid biedt om mee te kijken met de spelende bezoekers. De onderzijde is dichtbezet met mat wit acrylaat en hierdoor is de sokkel met LED verlichting in iedere gewenste kleur aan te lichten. Deze versie van de kast heeft geen joysticks o.i.d. omdat iedere spelontwikkelaar zijn eigen controllers meeneemt (XBOX/Playstation gamepad, keyboard, iPad e.d.).
Er wordt momenteel gekeken hoe de kast los te bestellen wordt voor iedereen die het leuk vindt.
DAF 46 Super Luxe
Bij een jaren 50 woning zijn in de loop van de tijd een aantal aanbouwen gerealiseerd. Deze aanbouwen hebben weinig samenhang en technisch zijn ze in slechte staat. Het dak dient vernieuwd te worden, en de trots van de eigenaar, een DAF 46 Super Luxe dient een plek onder een afdak te krijgen.Het bestaande eenvoudige metselwerk wordt lichtgrijs geschilderd (op deze foto's nog niet gebeurd), het dak wordt voorzien van nieuwe isolatie en met houten delen worden de 4 delen van de uitbouw tot een geheel gesmeed. De carport is gemaakt met een verzinkt stalen frame met een speciaal ontworpen toegangspoort die aansluit op het lattenwerk op de wanden.
De oorspronkelijk gefragementeerde gevelopening aan de voorzijde is nu gevuld met een groot venster, en in het dak zijn twee nieuwe kozijnloze daklichten geplaatst waardoor je in de woonkeuken het idee krijgt direct in de lucht te kijken.
Creatieve Fabriek
Het Klokgebouw is een prachtig icoon in Eindhoven. Het is gebouwd als fabriek door Philips in 1928/1929. Na de laatste jaren door Philips gebruikt te zijn als kantoor transformeert het sinds de koop door Trudo weer naar de oude functie, die van een fabriek.Ditmaal geen serieproductie. Het klokgebouw is nu een creatieve fabriek. Architecten, designers, muziekanten, fotografen, creatief adviseurs: een bonte verzameling creatief talent heeft bezit genomen van een icoon van de stad.
Het gebouw is opgedeeld in units van allerlei afmetingen, maar ze hebben allemaal een ding gemeen. Grote raampartijen met fijne metalen kozijnen. Het licht dat binnenkomt geeft een eenheid aan de verscheidenheid van interieurs.
Ik heb vele interieurs in het Klokgebouw gefotografeerd om deze creatieve fabriek in kaart te brengen. De transformatie van het Klokgebouw is een begin in de transformatie van heel Strijp-S naar een nieuw centrum voor de stad Eindhoven.
De hier getoonde bedrijven zijn v.l.n.r. Architectuurcentrum Eindhoven, Little Mountain, Keukenconfessies (2x), Desque, FuturOn.net, De Boekenmakers, studio-OOK, Scherpontwerp, Lady Penelope, Dikgedrukt en PopEI
Biertje?
ZZEF vroeg mij twee projecten ontworpen door Johan van den Berkmortel te fotograferen voor de architectuurportfolio van ZZEF.Het gaat om het proeflokaal van trapistenbrouwerij de Koningshoeve bij Tilburg en het Bavaria House in Helmond.
Welkom in Andenne
Andenne is een klein stadje aan de Maas tussen Namen en Luik. Bij het binnenrijden maakt Andenne weinig indruk. De verlaten bedrijventerreinen aan de Maas maken een rommelige indruk en de Maas wordt genegeerd. Samen met Wendy van Rosmalen heb ik een plan gemaakt voor deze locatie van Europan editie 9.Met ons plan willen we Andenne letterlijk op de (ansicht)kaart zetten. Tussen de stadjes Namen, Huy en Luik heeft Andenne een eigen identiteit nodig. Wij hebben gekozen om het typisch Belgische nonchalante karakter van bouwen als uitgangspunt te nemen en tot een eigen typologie uit te vergroten. Het plan is een raamwerk waarbinnen het onderzoeksgebied in een willekeurige fasering kan worden uitgevoerd. Een subtiele plaatsing van rooilijnen en gebouwhoogtes zorgt voor een gevarieerde openbare ruimte die zich opent naar de Maas.
Een deelopgave was het maken van een herinrichting van het stationsgebied. Slechte bereikbaarheid van de perrons, vreemde logistiek en een unheimische openbare ruimte onder een viaduct geven het gebied nu een naargeestig karakter. Andenne heeft echter ook weer niet de afmeting om een grootschalige ingreep op het stationsgebied te verantwoorden. Wij kozen voor een eenvoudige ingreep waardoor een verdiept plein ontstaat. Het viaduct wordt aangekleed tot een huiskamer en wordt een dak voor de busperrons. Nieuwe bebouwing rond het plein kadert de ruimte in.
Iedere Belg wil zijn eigen woning. Dit negeren is ongeloofwaardig. Wij gaan nog een stap verder door het kopen van een woning vergelijkbaar te maken met het kopen van een auto. Door een slimme indeling te ontwerpen kan iedere woning voor vele doelgroepen ingedeeld worden, en in de loop van de tijd eenvoudig aangepast worden voor nieuwe gebruikers en levensfasen. De architectuur is een karikatuur van de traditionele bouwmethoden, de uitvoering eigentijds en flexibel.
I never promised you a rosegarden
Tussen de Narcissenstraat en de Onze Lieve Vrouwenstraat in Heteren moesten 2 percelen opnieuw ingevuld worden. Aannemersbedrijf Kuijpers vertrok met zijn bedrijf naar het industrieterrein en Woningstichting Heteren wilde 4 afgeschreven bejaardenwoninkjes aan het Rozenpad vervangen. Het plan ligt op een overgang van de traditionele dorpskern naar de typische jaren 60-70 uitbreiding. Woningstichting Heteren heeft ingezet op herontwikkeling van deze locatie en invulling met 19 seniorenappartementen.De woningen in de Narcissenstraat hebben eenvoudige vormen in hun massa. De kleuren zitten in een palet van geel, bruin en zwart. Mijn ontwerp voor het appartementenblok kijkt heel duidelijk naar deze context en geeft een eigentijdse draai aan de ingrediënten uit de jaren 70. Het bekende bruin staat centraal. Door de voegen uit te voeren in de steenkleur wordt het metselwerk van de gevel bijna grafisch. De wens van de stedenbouwkundige om een kap toe te passen is vertaald in een frisse set-back op de 2e verdieping. Deze laag is wit gestukadoord en ligt ongeveer een meter terug. Hierdoor wordt het gebouw optisch minder hoog, terwijl de bruikbaarheid van de appartementen op de bovenste laag optimaal blijft.
De Woningstichting heeft veel ruimte gegeven om het plan tot in detail goed uit te werken. De vensters in het stukwerk zijn ingelijst met een bruin betonnen kader. Dit element dat door en door gekleurd is geeft reliëf aan de verder heel vlakke stukgevel. Het metselwerk is volledig uitgelegd op steens verband. Regenpijpen zijn verwerkt in de gevel. Plafonds in de centrale hal volgen de onderzijde van de trappen en gaan netjes verder op de volgende verdieping. Het vloerpakket is royaal zodat een zwevende dekvloer en isolatie van de aangestorte balkons mogelijk is terwijl hoogteverschillen voor rolstoelgebruik uit blijven. De natuursteen vloer loopt door op de trappen en in de lift. De lift zit achter het metselwerk dat op de millimeter goed is uitgezet. De standaard verhullende stalen omkadering van de liftdeuren kon hierdoor vervallen. Lichtarmaturen aan de buitenzijde zijn zorgvuldig uitgekozen bij de architectuur.
Dit plan heb ik ontworpen in dienst van Bouwkundig ontwerp- en adviesburo van Zeist BV te Opheusden. Ik ben verantwoordelijk geweest voor het volledige ontwerptraject van voorlopig ontwerp tot en met bouwtoezicht.
Wanda Wanders
Een digitaal magazine over duurzaamheid, fotografie, stedelijk landschap en opinie
2005
![Wanda Wanders thumbnail image](images/thumbs/av_th.jpg)
Spookwereld
Detroit is een vreemde stad. De stad teert langzaam weg en wordt weer langzaam overwoekerd door de natuur. Niet door oorlog of een ramp, maar puur op economische gronden. De autoindustrie is weggetrokken richting Mexico. De banen zijn verdwenen. De stad wordt overbodig. Het hoofdkantoor van General Motors staat nog steeds als glimmend middelpunt in het centrum van de stad. Als een icoon van vergane glorie.Deze foto's zijn gemaakt tijdens een trip door de VS en Canada in het najaar van 2005.